خانه / خاطرات و تجربیات سفر / درفک؛ جنگل فرشته ها

درفک؛ جنگل فرشته ها

در استان گیلان، شهرستان رودبار، ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر رشت، از محدوده شهر رستم‌آباد، قله دَرفـَک به ارتفاع حدود ۲ هزار و ۷۳۰ متر، با دامنه‌های جنگلی انبوه و زیبا، نظاره‌گر مسافرانی است که هر روز در حرکت به سمت سواحل شمالی، از شوق رسیدن به دریا فرصت سرک کشیدن به جاده‌های فرعی و قدم گذاردن در دنیایی جنگلی را کمتر دارند.

در جاده قزوین – رشت، از شهر رستم‌آباد جاده ای فرعی به سمت روستای توتکابن می‌رود و با گذر از روی سپیدرود و رسیدن به روستای شیرکوه به جنگل زیبای درفک می‌رسد. تنها چند قدم پس از روستا، وارد دالان زیبای درختان جنگلی می‌شوی که در بهار و پاییز به راستی بهشتی است که قدرش را نمی‌دانیم.

اولین بار این بهشت را در بهار دیده بودیم، در فصل مه و باران و سبزی لطیف برگ‌های تازه رسته و ما هم غرق تازگی جوانی. اما بعدترها پاییزش بود که پابندمان کرد به دیدار هر ساله این همه رنگ در هر برگ. در پاییز بود که مبهوتمان کرد طبیعت و درختان  که در هر قدم، هر دالان، پیراهنی تازه دربر می‌کردند.

از روستا و بوی دود و مه و خانه‌ها قدم در دل جنگلی انبوه می‌گذاری و تا ساعت‌ها صدای خش خش برگ‌ها و بوی مه و باران تنها همراهانت هستند. گهگاه از میان درختان، خورشید هم سرک می‌کشد و بازی شاخه‌های نور و درخت مبهوتت می‌کند. در ابتدای مسیر، در ارتفاعات پایین‌تر هنوز غالب رنگ‌ها سبز است و گهگاه حریر زردی بر شانه درختان افتاده است، اما هرچه بالاتر می‌روی، رنگین کمان پاییز رنگارنگ‌تر می‌شود و زرد و قرمز نه تنها در بالا دست شاخه‌ها که در زیر پایت هم غوغا می‌کنند. در دریای برگ‌های خشک قدم برمی‌داری و با صدایشان همراه می‌شوی. گاهی ذرات مه و قطره‌های ریز باران همراهیت می‌کنند و صدای زمزمه آهسته باران و درخت را می‌شنوی که در سکوت جنگل نجوا می‌کنند و گاه صدای قدمهایت گفتگویشان را برهم می‌زند.

و آنگاه که در انبوه درختان گم می‌شوی و خسته از سربالایی، در پی سرپناهی می‌گردی، همان لحظه‌ها که می‌پنداری هر چه هست جنگل است و درخت و شیب، دشتی زیبا به ناگاه آغوش می‌گشاید به رویت و در مه کومه‌ای می‌بینی و قله که با انتظار نگاهت می‌کند. به “لارنه” رسیده‌ای، منطقه‌ای در پایان بخش اول جنگل، با درخت‌های بسیار پراکنده در ارتفاع حدود هزار و ۱۸۹ متر و در حدود ۴ساعت پیاده‌روی از روستای شیرکوه. چند کلبه روستایی پراکنده خالی از سکنه، چشمه‌ای کوچک و البته مناظر زیبای اطراف، جلوه ویژه‌ای به این منطقه می‌بخشد که به خصوص در مه و باران تجربه‌ای تکرارنشدنی خواهد بود.

بالاتر می‌روی و باز وارد انبوه درختانی می‌شوی که این بار برهنه‌ترند و دریای برگ زیر پایت عمیق‌تر شده است، ارتفاع بیشتر می‌شود و سرمای هوا هم. شکوه رنگارنگ پاییز مدتی است پایین رفته و این درختان رفته رفته به خواب و زمستان می‌اندیشند. تا جیرونی” چند ساعتی راه مانده؛ پایان جنگل و شروع مرتع، منطقه‌ای با زمین‌های هموار و خانه‌های روستایی برای ییلاق دامداران و آخرین منزلگاه برای اقامت شبانه کوه‌پیمایانی که عزم صعود قله را دارند و ما که همچنان پس از سال‌ها، تشنه پاییزیم بالاتر نمی‌رویم، که نکند لحظه‌ای گفتگوی مه و برگ‌ها را یا برگی تازه قرمز شده را از دست بدهیم.

۱. دَرفـَک ( و در اصطلاح محلی دُرفـَک) قله ای است در استان گیلان، که از حوالی شهر رستم‌آباد از کنار جاده هم دیده می‌شود. برای صعود به قله دو مسیر آشنا وجود دارد: از دامنه‌های شمالی، از سمت سیاهکل و دیلمان و از روستای شاه شهیدان و دیگری از دامنه‌های جنوبی، مسیر طولانی جنگلی از مسیر رستم‌آباد و روستای شیرکوه.
۲. گفته شده درفک از  کلمه “دالفک” می‌آید و در گویش گیلکی “دال” پرنده‌ای است از خانواده عقاب و “فک” به معنای آشیانه است و دالفک یعنی آشیانه عقاب. اما بر اساس روایت دیگری، نام درفک از قوم “دربیک” آمده که تیره‌ای از ساکنان حوالی دریای خزر بوده‌اند.
۳. پوشش گیاهی درفک متفاوت است، از مناطق نیمه خشک و مراتع سرسبز تا جنگل‌های انبوه. درختانی چون بلندمازو، توسکا، خرمالوی وحشی، سرخدر در این منطقه یافت می‌شود. غرب کوه، که بیشتر به اعماق دره سیپدرود پیوند می‌خورد، آغازی است برای ارتفاعات البرز غربی. در این منطقه جانورانی چون خرگوش، خرس، گوزن، شغال، گرگ، روباه، و پلنگ دیده شده‌اند.
گلریز فرمانی

درباره mahmoodi

مشاهده بیشتر

ماه عسل در ایران!

ماه عسل در ایران!

یادداشت های یک راهنمای گردشگری (ماه عسل در ایران!) چند ‌وقت ‌پیش، ایمیلی مبنی بر …